Obecnie udowodniono, że aktywność fizyczna wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia kilku rodzajów raka. Artykuł o metaanalizie opartej na dziewięciu badaniach prospektywnych przeprowadzonych na 750 tysiącach uczestników został niedawno opublikowany w Journal of Clinical Oncology.
W artykule, który został przygotowany przez naukowców z The National Cancer Institute, The American Cancer Society i Harvard School of Publich Health, wyjaśniono, że związek między poziomem aktywności fizycznej a ryzykiem zachorowania na raka jest już od dawna ustalony. czas. Jednak forma związku pozostaje mniej jasna i na ile zwykły poziom i rodzaj aktywności, ogólnie zalecany w celu utrzymania zdrowego standardu życia, może wiązać się z rzeczywistym zmniejszeniem tego ryzyka.
Dziś zalecany poziom aktywności fizycznej dla przeciętnego człowieka to od dwóch i pół do pięciu godzin tygodniowo, jeśli będą to ćwiczenia o umiarkowanej intensywności, lub od godziny i kwadrans do dwóch i pół godziny, jeśli będzie to duża aktywność fizyczna. jest preferowany.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) odnosi się do umiarkowanych aktywności fizycznych, takich jak na przykład energiczne spacery, taniec, prace w ogrodzie lub prace domowe, gry i zabawy z dziećmi i zwierzętami. W przypadku dużej intensywności biegania, wspinaczki pod górę, szybkiej jazdy na rowerze i energicznego pływania, sportów (piłka nożna, hokej itp.), Przenoszenia ciężkich ładunków powyżej 20 kg lub poważnych prac ziemnych w terenie.
Bardziej ustandaryzowany poziom intensywności jest wyjaśniony w jednostkach MET, które pokazują szybkość metabolizmu osoby podczas wysiłku fizycznego do poziomu jego metabolizmu w spoczynku. 1 MET to ilość energii zużywanej w stanie spoczynku, równa spaleniu 1 kcal / kg / h.
Według WHO umiarkowane ćwiczenie powoduje, że poruszasz się wystarczająco szybko lub energicznie, aby spalać od trzech do sześciu razy więcej energii na minutę niż w spoczynku (od 3 do 6 MET), a ćwiczenia o wysokiej intensywności powodują, że spalasz ponad sześć razy (tj. więcej niż sześć MET).
W ramach analizy naukowcy przeanalizowali dane z dziewięciu badań, w których respondenci samodzielnie przedstawili informacje o poziomie aktywności fizycznej i zbadali związek między tym poziomem a 15 typami raka.
Okazało się, że stosując się do najprostszych zaleceń dotyczących aktywności fizycznej (od 7,5 do 15 godzin MET tygodniowo, co odpowiada dwóm i pół godziny wysiłku fizycznego lub więcej), statystycznie zmniejszyło się ryzyko zachorowania na piętnaście raków w rodzinie. Co więcej, w przypadku niektórych rodzajów raka naukowcy odkryli zależność między dawką a reakcją: im więcej godzin i MET, tym większa redukcja ryzyka.
W przypadku innych osób zależność od odpowiedniego poziomu aktywności była ważna dla zmniejszenia ryzyka, ale wzrost liczby / intensywności ćwiczeń nie prowadził dalej do odpowiedniego zmniejszenia ryzyka.
Aktywność fizyczna wiązała się z mniejszym ryzykiem zachorowania na raka okrężnicy u mężczyzn (8% przez 7,5 godziny tygodniowo; 14% przez 15 godzin w tygodniu), raka piersi u kobiet (6-10%) i raka endometrium (10% – 18%), raka nerki (11-17%), szpiczaka (14-19%), raka wątroby (18-27%) i chłoniaka nieziarniczego (11-18% kobiet). Odpowiedź zależna od dawki była liniowa dla połowy skojarzeń i nieliniowa dla pozostałych.
Naukowcy zauważają, że potrzeba więcej badań, aby uzyskać dokładniejsze i bardziej ogólne dane. Zwrócili uwagę na niekompletność badanych typów nowotworów (jest ich oczywiście znacznie więcej niż 15), niewystarczające zróżnicowanie etniczne w próbach, niewystarczające zróżnicowanie według rodzajów aktywności oraz raportowanie na podstawie własnej oceny badanych.
