Dochodzenie przeprowadzone przez The Atlantic wykazało, że miliony piosenek, w tym utwory wybitnych artystów, takich jak Taylor Swift i Bad Bunny, wykorzystano do szkolenia modeli sztucznej inteligencji. W publikacji udostępniono cztery bazy danych z możliwością przeszukiwania, zawierające łącznie 12 milionów utworów, 9 milionów utworów i około 100 000 utworów w każdej z dwóch mniejszych baz danych.
Według pisarza Alexa Reisnera te bazy danych zapewniają kompleksowy przegląd zakresu muzyki chronionej prawem autorskim wykorzystywanej do szkoleń AI. Obecnie toczą się postępowania prawne przeciwko platformom muzycznym wykorzystującym generatywną sztuczną inteligencję, takim jak Suno i Udio, które odwołują się do dozwolonego użytku jako obrony przed wykorzystaniem materiałów chronionych prawem autorskim. Reisner zauważył, że poprzednia sprawa sądowa dotycząca publikacji książek nie uzasadniała skutecznie naruszenia praw autorskich, ale roszczenia dotyczące piractwa odbiły się większym echem w sądach. Wstępna ugoda w tej sprawie wyniosła 1,5 miliarda dolarów, a ostateczne wyniki nadal nie są znane.
Bazy danych mogą stanowić cenne zasoby dla branży muzycznej podczas potencjalnych procesów sądowych związanych ze szkoleniem muzycznym opartym na sztucznej inteligencji. Usługi strumieniowego przesyłania muzyki wdrożyły środki mające na celu zapobieganie kreacjom generatywnej sztucznej inteligencji, ich identyfikację lub etykietowanie, chociaż wysiłki te przyniosły mieszane rezultaty. Utrzymują się również problemy związane z oszustami tworzącymi imitacje zespołów za pośrednictwem sztucznej inteligencji, ponieważ podmioty te próbują czerpać zyski z nieautoryzowanych reprodukcji prac istniejących artystów.
